Mijn blog

Vakmensen

Tweeduizend concurrenten staan er op marktplaats, zag ik zojuist. Ik schrok ervan. Weliswaar verstopt in de complete rubriek vertalers, tolken en tekstschrijvers, maar toch. Zouden mensen er op zoeken? En wat zouden ze denken? De vertalers en tolken zijn veruit in de meerderheid. De advertenties zonder foto ook. Ik breng tenminste nog enig kleur in het geheel, zag ik met vreugde. Maar toen viel mijn oog op een collega uit Friesland. Met foto. En met tarief. En welk tarief! Tien euro per pagina: hoe is het mogelijk? Leeft die man in een hut? Hult hij zich in vodden? Welnee. Het is een docent. Hij klust er wat bij. En schrijft 'hoe veel' los als het aan elkaar moet. Pff. Niks te vrezen.

Geplaatst door Meta op 11.11.09

Aasgier of partyvogel

Heleen van Royen stopt met schrijven. Althans, met haar columns. Ze draait vanuit de Algarve haar hand niet om voor een vrijpartij of moord meer of minder in romanvorm. Maar die columns, dat was andere koek. Gevoed door gebeurtenissen in haar omgeving. Privé en zakelijk dwars door elkaar. Heleen wilde niet meer als een aasgier boven haar leven hangen om te zien of er nog wat te smullen viel.
Ik kan het me voorstellen, heel goed zelfs. Die knop in je hersens is journalist-eigen en inderdaad, niet altijd even sociaal. Als je geld genoeg hebt, zet je er dus een punt achter. Als je er van wilt leven, moet je ermee leren leven. Hoe? Door te zorgen dat die aasgier een partyvogel wordt. Door positieve dingen de hoofdmoot te laten vormen van je gedachtegoed. En nee, natuurlijk lukt dat niet altijd. But hey; it’s worth to try! En is het echt één en al ellende? Dan ga je back to basic. Met feitelijke reportages, actuele interviews of commerciële websites. Zodat je werk goed is totdat het leven je weer toelacht. Daar hoef je de journalistiek toch niet voor af te zweren?

Geplaatst door Meta op 11.11.09

Vakantiestress

Wij doen er niet aan mee. Voor ons geen vakantiestress. Slechts een autoritje naar Drenthe. Een chalet met animatieteam en Koos Konijn. Onze eigen fietsen. En de dagelijkse boodschappen bij Appie Heijn. Life is so beautiful!
Dat dachten we tenminste, die hele week in het bos. Bij thuiskomst stuitten we totaal onverwacht, binnen anderhalf uur, op een gigantische jetlag. Het was hier groen, het was dezelfde dag, dezelfde tijd. Maar hoe saai is een ontbijt zonder de naderende komst van Koos Konijn die langsrijdt in zijn karretje? Hoe stil is het erf zonder die uitnodigend wachtende fietsen? En hoe indringend is de aanwezigheid van die computer, dat bureau vol stapels werk?

De overgang is immens. Dat kon echt niet langer zo. Dus hebben we een besluit genomen. We gaan terug naar Koos Konijn. Dit jaar nog, deze winter. Terwijl iedereen snakt naar witte stranden en tropische oorden boekten wij ons vervolg in Drenthe. We kijken nu al uit naar een witte Kerst!

Geplaatst door Meta op 29.7.09

Nederlands? Kindertaal!

Ons zoontje van vijf wilde vanochtend maar wat graag zijn 'blote benenbroek' aan. Dat zoiets niet geheel ongevaarlijk is voor knieën en 'regenbogen', dat deert hem niet. Heerlijk vind ik dat soort taalbreisels. Juist kindertaal laat ons nadenken over de logica van het standaard ABN. Want waarom zouden we de was niet 'afhangen', als’ie droog is? En is een kokkin eigenlijk niet veel beter af als 'bakkeresje'?
'Bibberspikkels' zijn ook dingen die in de beleving van een kind veel logischer zijn dan kippenvel: wie heeft er überhaupt nog zo’n stuk pluimvee in de tuin lopen? Microsoft heeft zich suf gezocht naar een nieuwe zoekmachine met een naam die niet aanstootgevend is, die lekker bekt en vooral makkelijk te verbasteren is tot werkwoord. Nee, dan de functionaliteit van kindertaal. Dan leg je bij het tafel dekken gewoon een 'broodprikker' naast het bord.

Geplaatst door Meta op 23.6.09

Schuldig/Onschuldig

Bij een politie-inval springen de verdachten van een flat naar beneden. De politie krijgt vervolgens flinke kritiek te verduren. Tegelijk staat deze week de man terecht die in Kootstertille met een pistool op zijn ex-vrouw en een kennis afging, met fataal gevolg. De zaak lijkt nu te gaan om de vraag of het aan het pilletje lag dat de man een moordernaar werd. Dan denk ik: is straks de apotheker medeplichtig wegens het verstrekken van die pil? Of de arts die het medicijn voorschreef? Of had de werkgever wellicht iets moeten merken? Nog even en ik moet in mijn algemene voorwaarden zeggen dat ik als tekstschrijver niet verantwoordelijk ben voor ongevallen met de betreffende publicaties. Noch tijdens het drukken, het transporteren of het consumeren van de informatie. Zelfs niet bij het weggooien ervan. Er zal maar iemand van een balkon springen met mijn artikel in zijn hand. Dan heb ik het gedaan zeker?

Geplaatst door Meta op 13.5.09

Tenenkrommend getrek

Donderdagavond zat ik bij de hengstencompetitie van het Friesch Paarden Stamboek. Daarbij draait het om dressuuraanleg van de jonge hengsten en geeft de jury direct na elke combinatie punten en commentaar. Een leuk initiatief, maar tenenkrommend uitgewerkt. Prachtig gefokte paarden werden zwalkend door de baan gereden. De jury probeerde het positief te houden en noemde scheef gestelde paarden, maar het liefst zou je ze toe roepen: trek je zadel eens recht, pak je teugels op maat en geef eens mèè met die handen! Hotsend en klotsend gaan deze paarden naar hun moertje nog voordat zij de gewone wedstrijdsport hebben gezien. Opgekruld, zonder schwung en impuls worden de mooiste zwarte parels van de fokkerij voorgesteld, een paar goede ruiters uitgezonderd. En waarom? Omdat de hengstenhouders hun dochters, vrouwen en stalhulpen laten rijden. De paarden hadden kwaliteit genoeg. Als het Friese stamboek wat wil betekenen in de dressuursport, dan moeten ze hun hengstenhouders eerst eens duidelijk maken dat ze moeten investeren in instructie of betere ruiters. Dressuur is zoveel meer dan alleen een leuk plaatje.

Geplaatst door Meta op 8.1.09

Vorstverlet en ijspret

Terwijl het schaatsbloed bruist en borrelt onder de alarmerende berichten over ijs, gladheid en ijzingwekkende nachtvorst, komt het economische leven weer op gang. Dat geldt ook voor mijn bescheiden tekstbureau waar twee weken lang de tijd heeft stilgestaan. Zo snel als de dooi de dakgoot vult met water, zo snel stapelen ook de papieren op mijn bureau zich op.

De paardensport heeft deze maand een toptijd met Zwolle International, Jumping Amsterdam en kleinere competities als de VSN-Cup en de Friesche Hengstencompetitie op de agenda. In de landbouw blijven de lelies ongerooid vanwege de akelig lage prijzen, maar toch schrijf ik komende week over een biologische boerderijwinkel die juist is verhuisd met het oog op een forse omzetgroei.
Het nieuwe jaar is begonnen! De voornemens zijn nog warm en het werk wacht! Mag ik een ieder dan bij deze een optimistisch, verrassend en uitdagend 2009 toewensen?

Geplaatst door Meta op 7.1.09

powered by blogger | rss